Tante Var

Lieve Jayme,

Ik weet het nog zo goed, dat ik te horen kreeg dat ik tante zou worden.. wat was ik blij en nieuwsgierig naar hoe jij zou zijn. En toen was je daar ineens, op 24 mei 2019, zo’n klein, lief, schattig jongetje.. met felblauwe ogen en een blik die je niet meer loslaat.. Ik vond het zo bijzonder dat jij er was, dat jij ons leven kwam verrijken. Toen, en die maanden die volgden, was je nog van ‘ons’. Je was de eerste in een nieuwe generatie, jij was degene die mij tante maakte en met jouw komst waren er ook ineens 2 oma’s, 2 opa’s en drie ooms geboren, zó bijzonder.

Van dat normale leventje hebben wij met elkaar zeven maanden kunnen genieten. Zorgeloos en vol liefde en blijdschap. Tot 30 december, de een-na-laatste dag van het jaar, het jaar dat zo mooi en zo bijzonder was geweest. Op 30 december kreeg jij de diagnose SMA-type 1. Onze wereld stortte in elkaar, de grond zakte onder ons vandaan, het zorgeloze gevoel was weg en had plaatst gemaakt voor angst, bang dat jij misschien niet heel lang meer bij ons zou zijn.

En nu lieve Jayme, ruim zes maanden later, is er zoveel gebeurd. Zo bang als dat ik eind 2019 was en zo bang als dat ik de afgelopen maanden soms ben geweest, zo hoopvol en vol kracht voel ik mij nu. Jij hebt mij veranderd. Ik heb de kleine dingen in het leven leren waarderen. Ik heb geleerd dat het leven niet vanzelfsprekend is. Ik heb geleerd wat er het in het leven echt toe doet. Ik heb geleerd sterk te zijn, ik heb geleerd door te gaan, ik heb geleerd niet op te geven, ik heb geleerd te strijden, ik heb geleerd wat echt belangrijk is. En dat heb jij, als klein mensje, mij geleerd. Door jou kan ik genieten van de kleine, maar mooie dingen in het leven; wandelen door het bos, het horen fluiten en zingen van de vogels, het contrast dat je ziet wanneer je naar boven kijkt, het luisteren naar muziek, het voelen van de wind langs je gezicht en door je haren..

Jayme je moest eens weten. Wat er de afgelopen maanden allemaal is gebeurd, is zó onwerkelijk. Wat jij nu al hebt moeten meemaken en hoe je dat doorstaan hebt, is zo dapper en zo krachtig. Jij bent zo sterk. Jouw verhaal is ondertussen in heel Nederland bekend, jouw koppie, jouw blik, jouw ogen.. daar heb je zoveel harten mee gestolen..

Lieve Jayme, ik ben trots en dankbaar dat ik jouw tante mag zijn. Ik ben trots op jou omdat je ondanks alles zo vrolijk bent en blijft en dit overbrengt op anderen. Jij maakt mij altijd aan het lachen en ik jou geloof ik ook (als ik gekke dansjes voor je doe).

Deze foto is een jaar geleden gemaakt, op 3 juli 2019. Jij bent hier precies 40 dagen oud. Ik hoop dat ik volgend jaar op 3 juli dezelfde foto als deze met jou kan maken. Met jou in mijn armen, met jou zonder zorgen, met jou zonder strijd, gewoon alleen met jou.

Heel veel liefde en knuffels,

Tante Var

Deel dit artikel

Share on facebook
Facebook
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on linkedin
LinkedIn
Scroll naar top