Brief aan Jayme – deel 3

Verbinden zo noem ik deze blog.

Dit komt uit mijn moederhart, een blog, ben ik geen ster in maar het motto van de afgelopen maanden is geworden: alles voor het mannetje, ook al ligt het niet in je comfort-zone, daar gaat het nu niet om, gewoon gaan! dus daar gaan we 🙂

Ergens begin maart zag ik via een oud buurvrouwtje een post op Facebook van Team Jayme, de stichting die jouw papa en mama in januari zijn begonnen en via Facebook een oproep deden om te helpen, Ik zag eigenlijk gelijk jouw lieve snoetje en die mooie lieve ogen. En je naam, ik dacht he! zo kun je Jayme ook schrijven. Mijn zoontje heet Jamie, dus dezelfde naam met andere letters, maar toen ging ik lezen waarom mijn oud buurvrouwtje dit had gedeeld. En toen gingen de tranen stromen (nu weer als ik eraan denk) en dacht echt dit kan niet zo zijn. Direct had ik het gevoel dat men zo denken 1,9 miljoen, dat is onmogelijk, maar nee, ik dacht: wel mogelijk met de kracht van een moeder die voor haar kind vecht. Daarbij ook gelijk de gedachte, dat kun je niet alleen.

De Corona crisis was een feit en een hoop acties om geld in te zamelen konden daardoor niet doorgaan. Toen ontstond bij mij het idee om de orchideeënkwekerij te vragen om mooie orchideeën te mogen inkopen, sponsoren hiervoor gezocht, en ik ben deze gaan verkopen, aan vrienden, aan ouders van vrienden, buren, kennissen en aan onbekenden, toen nog onbekenden. Een paar weken ben ik deze gaan rondrijden, vooral in de avond, en dit was eigenlijk gewoon fijn. Iedereen was thuis ( door Corona ) en men had even een praatje bij de voordeur. Ook mensen die je al even niet gezien had. Dus het verbond. Ook Stephanie heeft orchideeën gedoneerd en zij vertelde ook de onmacht te voelen van : ik wil en moet iets doen. Honderden kilo’ s appelen is zij gaan schillen om heerlijke taartjes te bakken samen met haar man, dit zijn uiteindelijk 300 taarten geworden en een waanzinnig bedrag is er bij elkaar gedoneerd. Maar ik wilde natuurlijk ook die taartjes en ben deze op gaan halen en we hadden dus even een voordeur gesprek (als dit woord nog niet in de Van Dale staat, dan denk ik dat dit wel moet gebeuren). En zo had ik Stephanie ontmoet.

In mei was het moederdag, en ik werd betrokken om voor mama Arwen een filmpje te maken om zo een hart onder de riem te steken. Stephanie kwam met mooie tekstregels die we met andere mama’s hebben verdeeld en een filmpje hebben gemaakt, en ik zei in het filmpje de zin: dat lieve mannetje wat ons allemaal verbindt. En dat ben je ook. Je bent zo bijzonder. Je brengt zoveel liefde in een wereld die wel wat liefde kan gebruiken. Dus lieve Jayme, je bent het mannetje wat ons allemaal verbindt.

Zo ook de verbinding met Marjolijn, een mama die zich onvoorwaardelijk inzet en de runforjayme samen met Jennifer heeft bedacht en georganiseerd, een super succes wat ook voor een super mooi donatie bedrag heeft gezorgd. Ik geloof dat het eind Mei was dat met de hulp van bekend en onbekend Nederland en met tante Varda op TV de 1.9 miljoen voor het medicijn bij elkaar was!

Voor het medicijn wat jou kan helpen, wat jou je toekomst kan geven, wat jou verder kan brengen, wat jou samen met je papa en mama de alpaca’s kan laten voelen…

Maar toen wilden de dokters geen behandeling doen in NL, wij vonden dat onbegrijpelijk, maar al gauw werd duidelijk dat er meer geld bij moest komen om de behandeling in het buitenland te laten plaatsvinden, en zo kwam Samen Team Jayme tot stand. Wij 3 moeders gunnen jou en je sterke mama en papa en familie zo die toekomst, en doen alles wat in ons macht ligt om het geld voor elkaar te krijgen zodat dat dat geen obstakel is.

De verbinding is weer compleet, door dat lieve mannetje wat ons allemaal verbindt.

We gaan door, voor Jayme, voor Arwen en Jeffrey, voor de hele familie, met elkaar en met nog veel meer andere mensen. Op naar dat grote feest, met alpaca’ s, taartjes en liedjes!

Veel liefs Laura

Deel dit artikel

Share on facebook
Facebook
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on linkedin
LinkedIn
Scroll naar top